บทที่ 64

มู่เสี่ยวออกไปพร้อมกับองครักษ์ของวังหลวง สวนที่มืดสลัวถูกทำให้สว่างไสวด้วยโคมไฟ ในเวลานี้ก็ค่อย ๆ มืดลงแล้ว ท้องฟ้าที่ห่างไกล สีขาวซีดเหมือนท้องปลาก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

ซูเมิ่งเยียนเหล่ตาของนางเล็กน้อย และจ้องมองไปที่ความมืดสลัวของท้องฟ้าภายนอกจวนอ๋องด้วยความกระวนกระวายใจ

นางยังสามารถที่จะได้ยินเสียงที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ